zamknij

Wiadomości

8 września 1939 r. do Łodzi wkroczyły wojska nazistowskie. Mniejszość niemiecka witała kawalerię [FOTOGRAFIE]

8 września 1939 roku w godzinach wieczornych do Łodzi wkroczyły wojska niemieckie, zajmując główne gmachy użyteczności publicznej.

Kilka dni wcześniej miasto opuściły władze samorządowe, na ich miejsce utworzono Centralny Komitet Obywatelski, na którego czele stanął ksiądz biskup Kazimierz Tomczak.

Reklama

Komitet Obywatelski wieczorem 8 września został wezwany do wysłuchania warunków okupanta. W wyniku spotkania Komitet wydał w dwóch językach komunikat do mieszkańców miasta:

Do wszystkich mieszkańców m. Łodzi!

Komitet obywatelski wzywa ludność, aby w czasie wkroczenia wojsk niemieckich do Łodzi zachowała bezwzględny spokój i karność społeczną, unikała wszelkich nierozważnych zajść i strzegła się prowokacji ze strony elementów niepoczytalnych lub zbrodniczych.

Komitet obywatelski m. Łodzi / Łódź dnia 8 września 1939 roku.

9 września armia niemiecka triumfalnie wkroczyła do Łodzi, gdzie od rana na Placu Wolności zbierała się mniejszość niemiecka witająca wojska. Komitet Obywatelski tego samego dnia wydał pierwszy i jedyny numer „Przyjaciela Narodu Bezpartyjnego Pisma Codziennego”.

W pozbawionym od trzech dni prasy mieście, gazeta miała być źródłem rzetelnych informacji i pocieszania dla mieszkańców:

„W chwili kiedy pożoga wojenna rozpaliła się nad całym krajem i cała niemal Polska staje się terenem ciężkich zmagań wojennych – w momencie kiedy wojska niemieckie podchodzą do bram miasta, stajemy na posterunku by służyć pożytecznie całemu miastu – nieść dobre czy złe wieści – jednym słowem trwać, gdyż pomimo losów zmagań wojennych życie toczy się dalej i posiada swoje prawa potrzeby i obowiązki.”

Niestety, wbrew zapowiedziom redakcji, był to jedyny numer, który się ukazał.

Ks. bp Kazimierz Tomczak (ur. 17 lutego 1883 w Besiekierzu, zm. 21 października 1967 w Łodzi) – biskup pomocniczy łódzki w latach 1927–1967.

Pochodził z rodziny wielodzietnej. Był wychowankiem Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie, w którym ukończył gimnazjum. Maturę uzyskał w zaborze austriackim 1901. Przez dwa lata uczył się języka rosyjskiego, by w 1903 eksternistycznie zdać maturę w zaborze rosyjskim. W 1903 wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. Od 1905 studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, a także w Paryżu i Fryburgu Bryzgowijskim. Święcenia kapłańskie otrzymał w Jakubowie 7 stycznia 1907.

Przez 16 lat pracował jako profesor w warszawskim seminarium duchownym, gdzie wykładał teologię moralną, historię filozofii, archeologię chrześcijańską, liturgię, a także literaturę i język polski.

25 lutego 1927 papieża Pius XI mianował go pierwszym biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Sicca Veneria. Święcenia biskupie otrzymał 3 kwietnia 1927 w archikatedrze warszawskiej. Udzielił mu ich kardynał Aleksander Kakowski. W 1936 był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Łodzi.

6 września 1939 stanął na czele powołanego w Łodzi Komitetu Obywatelskiego. Do zadań Komitetu należało utrzymywanie w mieście ładu i porządku po opuszczeniu miasta przez władze polskie, a także reprezentowanie społeczeństwa miasta wobec niemieckich władz okupacyjnych. Aresztowany 9 listopada 1939 podczas dużej akcji łódzkiego gestapo przeciwko miejscowej inteligencji, tzw. Inteligenzaktion. osadzony na kilka dni w obozie przejściowym w fabryce Michała Glazera na Radogoszczu. Zwolniony, ale osadzony w areszcie domowym, w budynku łódzkiej kurii biskupiej.

6 maja 1941 wraz z Włodzimierzem Jasińskim, członkami kapituły katedralnej oraz pracownikami kurii biskupiej został internowany przez władze hitlerowskie. Do lutego 1945 był osadzony w klasztorze Ojców Reformatów w Bieczu. W 1943 wyjechał do Warszawy, gdzie przebywał do końca okupacji[4]. Po powrocie do Łodzi pod koniec stycznia 1945, wobec ogromnych braków kadrowych w łódzkim Kościele, objął parafię Podwyższenia św. Krzyża, którą kierował do śmierci. Jednocześnie pełnił obowiązki biskupa.

20 października 1957 podczas kazania w Piotrkowie Trybunalskim na poświęceniu ołtarza doznał wylewu krwi do mózgu, który skutkował paraliżem. Zmarł 21 października 1967. Pochowany został na Starym Cmentarzu w Łodzi.

Powszechnie przez środowiska katolickie uznawany za najwybitniejszego teologa łódzkiego Kościoła.

Oceń publikację: + 1 + 23 - 1 - 3

Obserwuj nasz serwis na:

Komentarze (1):
  • ~xxx24 2018-09-09 10:12:08

    Wkroczyły wojska niemieckie nie nazistowskie!!!!!!!!!
    proszę nie zakłamywać historii

    7 2

Zamieszczone komentarze są prywatnymi opiniami Użytkowników portalu. Redakcja portalu www.tulodz.com.pl nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.